Vazgeçiş
Onu, severim. Sözlerini severim; gülüşünü, dokunuşunu, öpüşünü, sarılışını severim. Telaşını, düşünceli halini, çizgi gözlerini, kaşlarını severim. Başarılı olduğunda yüzüne yayılan ifadeyi severim. Beni sevmesini severim. Bir tek arkamdan sessizce yaklaşıp ensemi usulca öptüğünde kendimi ondan uzak hissederim. Sanki benden gizlediği, kendinden gizlediği bir yönü vardır da bu yön öyle usulca yaklaşmalarında ortaya çıkar. Ölümle eş bir ürperme hissederim tüm vücudumda. Güzel bir ferahlıkla boğucu bir dar mekanın birleşimidir benim için bu usulca öpüş. Biraz sonra gelecek, sakince çevirecek anahtarını, adımlarındaki ritimden bileceğim geldiğini. Yorgun argınlığı başını göğsüme yasladığında geçecek. Güzel kokusunu içime çekeceğim kumral saçlarının. O, biraz daha sokulacak bana, sonra beraber odamıza gideceğiz. Uykuya dalacak, sakin, horultusuz, temiz bir uyku... ….. Her şey tahmin ettiğim gibiydi, anahtarını usulca çevirişi, yorgun argınlığı ve diğerleri... Beni ürperten o öpü...





